• 351
  • 0

Racionalno korišćenje svih raspoloživih prirodnih resursa ,osnovni je princip održivog razvoja čovečanstva. U poljoprivredi se deo vode gubi evapotranspiracijom, a deo otiče u površinske tokove ili podzemnu vodu.

Rastvor tla najvažniji je prenosilac biogenih, ali i toksičnih hemijskih elemenata. Na taj način poljoprivreda može postati uzročnikom zagađenja dragocenih zaliha vode. Najveće količine vode u poljoprivredi koriste se za navodnjavanje poljoprivrednih useva.

Sve načine navodnjavanja možemo svrstati u četiri metode i to:

– Površinsko navodnjavanje, gde se navodnjavanje vrši potapanjem površina i ujedno je najstariji način navodnjavanja.

– Podzemno navodnjavanje, gde se voda dovodi otvorenim kanalima ili podzemnim cevima, te se kapilarnim silama premešta u zonu rizosfere.

– Navodnjavanje kišenjem je metoda koja se u novije vreme sve više koristi, pogotovo u razvijenijim zemljama. Kišenje voda pod pritiskom izlazi kroz mlaznice raspršivača simulirajući prirodnu kišu, te na taj način vlaži tlo.

– Lokalizovano navodnjavanje je najekonomičnije navodnjavanje jer se na ovaj način voda pod manjim pritiskom dovodi na parcelu gde se vlaži samo određeni deo gde se razvija korenje.

S obzirom na neprocenjivu vrednost vode potrebno je raditi na tome da se primene metode navodnjavanja gde će se postići maksimalni prinosi uz minimalnu potrošnju vode.

Add Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *